เบญจเพส กับคำถามว่า “พระเจ้าหายไปไหน"

ช่วงนี้รู้สึกเหมือนชีวิตวนอยู่กับคำว่า ผิดหวัง ครับ
ตกงานบ่อย ทำงานได้ไม่นานก็ต้องออก ทั้งที่พยายามแล้ว แต่ผลลัพธ์มันไม่เคยเป็นอย่างที่หวัง
พอหมดแรง ก็เผลอไปพึ่งการดูดวง
แต่คำทำนายที่ได้กลับยิ่งบั่นทอนใจ—
“ยังไม่ได้งาน”
“ดวงงานยังไม่เปิด”
“มีเจ้ากรรมนายเวร”
ยิ่งฟัง ยิ่งท้อ
หลายคนรอบตัวบอกว่าเป็นเพราะ ปีเบญจเพส
ตอนแรกก็ไม่อยากเชื่อ แต่พออายุลากไปถึง 26–27 ปี
งานพังซ้ำ ๆ ความมั่นใจหายไปเรื่อย ๆ
สุดท้ายก็เริ่มโทษตัวเองว่า หรือเรากำลังติดกับคำว่าเบญจเพสจริง ๆ
ผมเป็นคริสตชน รู้ดีว่าศาสนาไม่ได้สนับสนุนการดูดวง
แต่ในวันที่ใจมันล้า การกลับไปดูดวงมันเหมือนเป็นที่พึ่งทางใจแบบชั่วคราว
ทั้งที่ลึก ๆ ก็รู้สึกผิดและสับสนกับตัวเอง
เลยอยากมาถามคนในฟอรั่มครับ
ใครเคยผ่านช่วงที่ชีวิตพังติด ๆ กันแบบนี้ไหม
คุณจัดการยังไงกับความเชื่อ เรื่องดวง เรื่องศาสนา และความสิ้นหวัง
เราควรโทษ “ดวง” หรือแค่ยอมรับว่ามันเป็นช่วงหนึ่งของชีวิต
ขอบคุณทุกความเห็นล่วงหน้าครับ
แค่อยากรู้ว่าผมไม่ได้คิดอยู่คนเดียว